Στην Έσχατη Αφή
Μόνο το πρόσωπο και η γραφή,
δίχως ένδυμα και λέξεις,
μαρτυρούν τη λάμψη μιας άλλης γης.

Εκεί ο θάνατος δεν είναι. Κι από τους τάφους
παίρνω τα αινίγματα και τη σιγή
κι οι αναρίθμητες μνήμες γυρίζουν
στην έσχατη αφή.

Έχουν νικηθεί πια όλες οι στιγμές
κι οι σκιές πού πέρασαν απάνω μου,
σάμπως να 'ταν ο αγέρας ανύπαρκτος
κι οι εικόνες να είχαν λησμονηθεί
στην αιθρία μιας σιωπής.

Ποιος θα με βοηθήσει τώρα
να καθαρογράψω το Νέο Ποίημα,
ανάμεσα σε γυμνές σάρκες,
για ένα λουλούδι δίχως όνομα,
για ένα χαμόγελο,
που πάει να γίνει θρήνος.

Από την συλλογή "Στις εκβολές των Οραμάτων"
Λεβίδης Αναστάσης

Ποιήματα
         
Και της γης σου ήμουν
ο γενέθλιος εραστής,
ο πολυπόθητος των λουλουδιών,
από κείνα τ' ανθισμένα του Νησιού
τα τραγούδια της βλάστησης.

Κι η σάρκα μου χορτάρι
στη γη της θάλασσας
να με σκεπάζει το αρμυρό χώμα
στον απόηχο των ονείρων μου,
ο μίσχος της απέραντης μνήμης
να με κρατάει αναπόδραστη προσφορά
στο μεγάλο σου όραμα, Ποιητή
απ' τις βαθιές ρίζες τις σπερματογεννημένες
από αγέρα και θάλασσα.

Δικός σου ο εγκατινός απόστιχος,
Δικός σου κι ο βυθός της ψυχής μου
να παραδίδω το λόγο μου
στην πλούσια σιωπή σου,
στις κρύπτες σου, που μόνο εγω ξέρω,
εκεί που με κρατάς
σε ζωή και θάνατο,
στη μαρτυρική μου έξοδο
προς το αληθινό φως.

Από την συλλογή "Της θαλασσινής γης"
  Πέρα απ' τη φωνή μου

Θεέ μου, πόσο με ξεφυλλίζεις
πριν από κάθε πρόσφορο δοκιμασίας, πριν
από το μυστικό άντρο των Εισοδίων,
στα άδυτα της παρθενικής γραφής,
στην αναφορά του μοναδικού Λόγου.

Μυσταγωγικός της τελευταίας στρατιάς
προσέρχομαι μπρος στο μέγεθος της πειθούς Σου
μπρος στο βλέμμα της άγνωστης αιτίας Σου
μπρος στο στέμμα των αθροισμάτων Σου.

Δε μπορώ να δυναμώσω τη σιωπή μου
πέρα απ' τη φωνή μου και μόνο
η έκταση του Προσώπου Σου θα με συνθλίψει,
να μείνω δίχως φωνή, δίχως σιωπή.

Από την συλλογή "στις εκβολές των οραμάτων."
Τό Όνομά Σου


Ανακάλυψα στις μνήμες μου
κι άλλες οδύνες από τις ρίζες της γης μου,
από το αρχέγονο μήνυμα των πουλιών.

Ήταν χαραγμένες στα χέρια μου
πολλές εικόνες παλαιές και πρόσωπα
απ' την αφή μιας αρχαίας τραγωδίας,
από ξεθωριασμένες ιστορίες.

Στους πρόποδες των υψηλών ύμνων
έβρισκα ανθρώπους ακίνητους
στα ίδια πράγματα, λεηλατημένες ψευδαισθήσεις,
παρατημένες αγωνίες.

Αίμα εκ βαθέων, που βγαίνει κάθε νύχτα
και μου θυμίζει μακρινά ναυάγια, φλόγες
σ΄ ανοιχτές θάλασσες, στιγμές
που μύριζαν χώμα, μύριζαν φυλλορροή.

Και οι νεκροί ήταν παρόντες,
αφυπνισμένες μορφές θανάτου
και της γης ανεξίτηλες αλληγορίες.

Όμως εγώ, πάντα απ' την αρχή
στους βωμούς του λόγου, στους στοχασμούς
έβρισκα τον εαυτό μου.
έβρισκα το Όνομα Σου.

Από την συλλογή "Στις εκβολές των οραμάτων."




Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1922.
Καταγωγή εκ μητρός από την Άνδρο.
Σπούδασε Νομικά και πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Φιλοσοφία και Ιστορία επί διδακτορία στο Αυστριακό Πανεπιστήμιο του Ίνσμπρουκ.
Διδακτορική διατριβή "Το Ελληνικό πρόβλημα στο Συνέδριο του Βερολίνου του 1878".
Διετέλεσε 1ον) Διευθυντής ιδιαιτέρου γραφείου Πρωθυπουργού, 2ον) επί δεκαπενταετία, Νομάρχης Έβρου,
Και της γης σου
Κυκλάδων, Ζακύνθου, Ημαθείας, Ευρυτανίας, Λευκάδος, Ιωαννίνων, Βοιωτίας, 3ον) βουλευτής, Κυκλάδων στην πρώτη μεταδικτατορική Βουλή, κοσμήτωρ και τακτικό μέλος της Επιτροπής Διεθνών σχέσεων αυτής.
Ως λογοτέχνης-Ποιητής εξέδωσε οκτώ ποιητικές συλλογές "Σπουδές Θανάτου" - Μία ποιητική προσέγγιση (1988), "Ιερότητες και Τοπία Περισυλλογής" 1988, "Της Θάλασσας" (1989), "Αίμα γραφής" (1990),
"Στις εκβολές των οραμάτων", 1996, "Η αναγγελία μιας καταιγίδας", (1997), "Στην ατραπό των μυστηρίων" (1999),  "12 Ελληνικοί Λόγοι", και "Μνημόνιο στοχασμών" (δοκίμια).
Έχει βραβευθεί από την Ελλ. Εταιρεία Χριστιανικών Γραμμάτων
1) Για τις Ιερότητες και Τοπία Περισυλλογής
2) Για το συνολικό Ποιητικό του Έργο.
Είναι μέλος της Ελληνικής Εταιρίας Χριστιανικών Γραμμάτων. Επίσης, μέλος της Εθνικής Εταιρίας Ελλήνων λογοτεχνών, στο Διοικητικό Συμβούλιο της οποίας συμμετέχει ως κοσμήτωρ.
Ζει από δεκαπενταετίας στην Άνδρο.